ایمان و ثبات

شنبه 28 اردیبهشت 1398

آدم زنده را بیاورید در جای گرم و میزان الحراره را زیر زبانش بگذارید 37 درجه را نشان می دهد، بگذاریدش در جای سرد، باز 37 درجه را نشان خواهد داد. اما آدم مرده را اگر در جای گرم بگذارید میزان الحراره ، درجه بالا را نشان می دهد در جای سرد بگذارید ، میزان الحراره پایین را نشان می دهد. مرده حرارت بدنش در صفر درجه ، صفر است و در 10درجه زیر صفر 10 درجه زیر صفر است . در 40درجه، حرارت بدنش 40 است در جایی که 50درجه حرارت دارد، درجه حرارت او هم 50 است . چرا؟ چون این مرده است ، اما آدم زنده چنین نیست. شما خودتان هوای تابستان که گرم می شود درجه بگذارید زیر زبانتان ، میبینید گرمای هوا 50 درجه است، اما درجه زیر زبان شما فقط 37 درجه را نشان می دهد. زمستان 10 درجه زیر صفر است ، درجه را می گذارید زیر زبانتان، باز دوباره 37 درجه را نشان می دهد و یکنواخت و ثابت روی یک قرار است . این یک قراری، علامت این است که دستگاهی در وجود این انسان هست و حرارتش را همیشه یکنواخت نگه می دارد. مومن وضعش این طوری است که اگر مثلا فرض کنید زندگی به او تنگ گرفت، صبر می کند . اگر زندگی برایش وسعت پیدا کرد شکر می کند . صبر یک نوع بندگی است ، شکر یک نوع بندگی است، حرارت بدنش بندگی را نشان می دهد. یعنی درجه که می گذارید زیر زبانش ، می بینید 37 درجه را نشان میدهد، 37 درجه انسان برای ایمانش « بندگی خدا » عشق به خدا و اعتماد به خداست.

دیدگاه ها